Lessen zijn begonnen, na zo’n 3 weken vakantie

Er gebeurt zoveel om me heen, en ik doe zoveel leuke dingen, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen. Vlak na mijn aankomst hier, leerde ik mijn huisgenootje Julia (Brasileense) kennen, die ook net aangekomen was. Alle andere huisgenoten gingen overdag naar school, Spaanse cursus, en hadden ’s avonds feestjes bij hun klasgenoten, dus die zag ik niet zoveel, maar Julia had net als ik niets te doen en veel tijd over tot het begin van de studie, dus het kwam goed uit elkaar te ontmoeten. Ik heb haar toen veel van Santiago laten zien, en ’s avonds gingen we altijd lekker stappen. Kort later kwamen ook Anna en Flavia bij ons in huis wonen, die ook onze vriendinnen werden (eigenlijk kende Julia Flavia al uit Brasilië, en daarom kwam Flavia ook). Op mijn foto’s op hyves en facebook staan ze allemaal.
Ik geniet bijhoorlijk van mijn huis, het leuke is dat er veel mensen wonen en er dus altijd wel wat te socializen valt. Mijn huisgenoten zijn heel verschillend: studenten, toeristen, mensen die werken, zowel Chilenen als Buitenlanders. Van alle leeftijden, welteverstaan. Zo woont er (nu nog) een man van in de 60, een Engelsman die een groot deel van zijn leven in Chili heeft gewoont. Aanvankelijk was het nog een sympathiek type, maar hij werd steeds knorriger. Vaak zelfs onterecht, en vooral wat geluid betrefd (waar wij wonen is het ontzettend rumoerig, altijd is er herrie van auto’s, reggeaton van buren tot diep in de nacht en rond 7:30 continue getoeter van schoolbusjes). Toen ik zaterdag na het uitgaan enigszins beschonken thuiskwam, wilde ik voor het slapengaan nog even Harry Potter luisteren (ik heb de boeken niet meegenomen, en zodoende maar de audio-versie gedownload van internet), maar ik besefte niet dat het volumen ietswat hard stond. Bovendien viel ik al vrij snel in slaap, zonder HP stop te zetten. Een poosje later, terwijl ik diep in slaap was, zo rond 5 uur, werd er erg hard op mijn deur en op die van anderen gebonsd. Langzaam werd ik wakker en het eerste wat ik deed, was HP uitzetten om te horen wat er aan de hand was. Plotseling hoorde ik: ‘You piece of shit, morgen moet ik met je praten.’ Het was Filips stem geweest, en kennelijk aan mij gericht. Ik voelde me aardig beledigd door die opmerking en ik wist niet wat ik ermee aan moest, dus gaf ik geen antwoord, en Filip ging weg.
Twee dagen later vond ik Filip in de keuken, en ik dacht dat het een mooi moment was om het uit te praten. Ik had al gehoord dat hij bij Maria (de huisbaas) geklaagd had, maar zij was eerlijk gezegd veel kwader over zijn houding dan over mijn geluidsproductie en dus had ze zich verontschuldigd aan mij voor het gedrag van Filip. Toen ik met Filip ging praten bood ik eerst ook mijn excuses aan, die hij accepteerde. Vervolgens vroeg ik hem wat hij vond van hetgeen dat hij tegen mij gezegd had. Vervolgens kreeg ik een hele tirade over me heen, hij zei dat hij me terecht een piece of shit had genoemd, dat ik geluk had dat hij de deur niet ingetrapt had, en dat hij er niet over peinsde zich daarover te verontschuldigen. Het hele huis hoorde hem schreeuwen. Hier was ik bijhoorlijk van geschrokken, in plaats van de zaak uit te praten, beledigde hij me méér! De huisbasen waren ook heeeel boos over zijn gedrag en gingen met hem praten. Omdat hij onvermurwbaar bleek, heeft Maria hem gezegd dat hij het huis moest verlaten. Ze was zelfs zo boos dat ze hem het liefst op diezelfde dag nog zag vertrekken. Desondanks, later die dag bleek Filip toch nog tot inkeer te komen. Hij kwam zich bij mij verontschuldigen, maar kennelijk heeft dat hem heel veel moeite gekost. Ik zei dat het goed was, maar Filip vertrekt toch morgen uit het huis, en volgens Maria is dat het beste voor iedereen. Dit was allemaal afgelopen weekend gebeurd.
Nu zal ik proberen over de leukere dingen te schrijven, want eerlijk gezegd was dit het enige nare dat er gebeurd was, en heb ik hier de beste tijd! Ongeveer één keer per week ga ik naar Oty’s huis, om daar te lunchen of once te eten, en zij vinden het altijd heel leuk dat ik langskom. Vooral ook de opa en oma, die me nog steeds zien als een deel van de familie. Met Oscar ben ik nu goed bevriend, maar ik geloof dat er enige misverstanden zijn wat ons betrefd. De foto’s op de hyve van Oscar zijn namelijk van vorig jaar. Ik zeg dit omdat bijvoorbeeld mijn ouders zich rot waren geschrokken en dachten dat we weer samen waren… Maar nee, dat is niet waar, hoewel we nu wel vrienden zijn, vooral om gezellig samen te poolen. Ook heb ik Oscar zover gekregen dat hij mijn kamer wil verven! Haha, goed geregeld.
Vorige week vrijdag ben ik met Anna, een Oostenrijks meisje dat hier stage loopt voor twee maanden, naar het strand van Viña del Mar gegaan, en hebben we ook Valparaíso bezocht. Voor mij was dit vooral meer van het zelfde, maar het is altijd leuk om iets aan een ander te laten zien. ’s Avonds zijn we naar de Mexicaan in Viña gegaan, die mijn moeder en Leonoor ook zeker kennen, en daarna naar het altijd heerlijke Enjoy del Mar, om de zonsondergang te zien met een heerlijke rode wijn. Ik heb nog gepoogd de palmboom te vinden die mij drie jaar terug bijna vermoordde, maar dat gedeelde was een beetje veranderd, waardoor ik de missie niet kon vervullen.
Deze week begon eindelijk het universiteitsleven. Maandag was er een introductie voor alle uitwisselingsstudenten, of althans een gedeelte ervan, maar het zijn er ontzettend veel! Hier kwam ik Kena tegen, een Chileens meisje dat in Nederland gewoond had en aan de UvA gestudeerd en ik dus al kende. Het was een nuttige middag, hoewel verder niet heel bijzonder. Woensdag had ik dan eindelijk les voor het eerst! ’s Morgens om 8:30 al, een les Quechua, dat is een indianentaal die vooral in Peru gesproken wordt. Dat vond ik echt waanzinnig interessant! Wordt absoluut mijn favoriete vak, denk ik zo. De andere vakken die ik dit semester volg zijn politiek, geschiedenis en folklore van Chili. Ik heb dan van maandag tot en met donderdag elke dag om half 9 les, tot ergens tegen de middag. Dat worden waarschijnlijk een hoop siestas! Later had ik nog een vak gevolgd, maar dat ga ik pas volgend semester doen. Geschiedenis, daarna, viel uit. Na een georganiseerde tour over de campus, kwam ik die middag Fahet tegen, een Chileen die ik ook in Nederland had leren kennen. Om bij te praten (hij is pas sinds twee weken terug in Chili) zijn we met nog een vriend van hem ergens wat biertjes gaan drinken. Woensdagavond was er een groot feest georganiseerd voor buitenlandse studenten, maar ook voor Chilenen, waar ik met mijn huisgenoten, ditmaal ook Lotte, heen was gegaan. Hoewel het leeg was, helemaal leeg, toen we aankwamen, werd het daarna propvol, maar erg gezellig. Ik heb een hoop cumbias en merengues gedanst met leuke Cilenen. Pas rond 5 uur namen we een taxi richting huis.
Oja, morgen (zaterdag) is er trouwens Sensation White hier in Santiago. Het is voor het eerst dat er hier (in Zuid-Amerika geloof ik) zo’n groot dance-event georganiseerd wordt, dus het is heel bijzonder. De embassade geeft ook een feest omdat dit een Nederlands-export product is, vanavond. Ook ik was uitgenodigd, maar ik heb uiteindelijk besloten dat ik liever naar de bbq van de U ga, want dat moet toch een stuk leuker zijn.

Toedeledoki, tres besos a la holandesa!!